กำลังจะถามว่า ที่ว่าภายใน-ภายนอกน่ะ ในและนอกอะไร
แต่อ่านคอมเมนท์แล้วคิดว่าเข้าใจนะ(อินชาอัลลอฮฺ)

อย่างที่ตัวเองบอกแหละ...เศร้าไม่ผิดหรอก แต่ควรเป็นไปอย่างพอหอมปากหอมคอ อย่าให้เสียการเสียงาน
บางทีนะ...ความเศร้ากับความสุขมันเกือบจะเป็นสิ่งเดียวกันแล้วล่ะ
แล้วก็เกือบจะเป็นสิ่งเดียวกับชีวิตแล้วด้วย
แต่นั่นแหละ - ถ้ายังทำงานได้ จะรู้สึกยังไงก็...ช่างมัน

สรุปคือขอบใจนะจ๊ะสำหรับกำลังใจ(ให้ใครก็ตาม)

ปล. บ้านที่หาดใหญ่ หลังเดียวกันมั้ยอ่ะ
ตอนเราไปพัก เราเรียกบ้านฮะลาล
เพราะทุกอย่างฮะลาลสำหรับแขกหมด
(แขกเลยเต็มบ้าน)
ส่วนบ้านที่สโร่ง เรามีอยู่หลังนึงเหมือนกัน
(นับเป็นของเราได้เต็มปาก เพราะคนอยู่น่ะกากีนั้งกันทั้งนั้น ถึงจะไม่เคยไปพักสักครั้ง เอ...หลังเดียวกันอีกป่าวหว่า)
เราตั้งชื่อให้แล้วอีก แต่คนอยู่เค้าไม่ปลื้ม
บอกให้ตั้งมาเสนอใหม่ ก็ไม่เห็นตั้งที เลยเรียกชื่อที่ท่านๆไม่โปรดนั่นแหละไปก่อน

ชื่อนั้นสำคัญไฉน?

อัสลามูอาลัยกุมวาเราะฮฺมาตุลลอฮฺวาบารอากตุฮ
อุคตีฟาตีมะฮฺ และ อุคตีนูรฮายาตี
เรื่องกรเดินทางของอุคตีฮานีฟะฮฺน่ะ ยังไม่แน่นอนแล้วน่ะ
เเห็นว่าเลื่อนการเดินทางน่ะ แต่ยังไม่รูว่าวันไหน?
ช่วยกันดุอาอฺให้ด้วยน่ะค่ะ


ว่าแต่เรื่องชื่อบ้าน ช่างสรรหาซะจริ้ง อุคตีเรา
อิอิ แต่ก็น่ารักดีน่ะ
แต่คิดไป คิดมา บ้านที่พูดมาทั้งหมด มันก็แค่บ้านชั่วคราวอ่ะน่ะ
คิดแล้วก็เศร้ากับหลายๆเรื่อง
รอมฎอนก็ใกล้เข้ามาทุกทีล่ะ
.
.
.
มาช่วยกันขอดุอาอฺให้พวกเราได้อยู๋บ้านที่ถาวร และ สถาพรกันน่ะ
พี่สาวที่รักในหนทางของอัลลอฮฺ

ฮึด ฮึด ฮึด สู้ๆ
อะฮฺลุลอาคีเราะฮฺฟิดดุนยา

^^
ตอบได้โดนเลยจริงๆ
โดนใจ^^
คนนอกอย่าให้มาเศร้ากับเราเลย
เพราะถ้าเศร้าทั้งนอกทั้งใน
ดุนยานี้คงหม่นหมองน่าดูเลยเนอะ
คนในก็ต้องพยายามเยียวยารักษา
เพื่อคนนอกจะได้สบายใจ

อ้อ !! บัยตุชชีฟาอฺ (บ้านแห่งการเยียวยา,รักษา) คืออาณาจักรตรอกช้างอะไรนั่นแหละ
น้องๆยังไม่รู้ เจ้าของบ้านก็ยังไม่รู้ว่าตั้งชื่อนี้ให้ (ช้านลืมบอกทุกที)
อาณาจักรตรอกช้าง ฮามากไป ^^
ชีฟาอฺแหละ แปลว่าเยียวยา รักษา
ชีฟาอฺ ชีฟาอฺ ชีฟาอฺ เรียกให้คุ้น
เอ๊ะ !! หรือต้องเขียนเป็น ฌีฟาอฺ เหมือน ฌีรีน ^^

นูรฮายาตี .. เอ็นดูแกจัง ^^
...วันที่ 8 สิงหา คงไม่เพลินหรอกจ๊ะ อินชาอัลลอฮฺ
เดาว่างานนี้คนต้องเยอะแน่ คนเยอะช้านอยู่นานไม่ได้ ...เมา ~~"
วางไว้ที่ละครึ่งวัน ... โอเคป่าว
หากช้าหน่อยก็ต้องโทษคนขับรถอ่ะแก
คนขับรถประจำตำแหน่งช้านไม่เคยซ้ำหน้า ยะลา - ตานี ,ตานี-นรา มีคนขับรถให้ตลอด แฮะ ๆ ^^
ส่วนเรื่องน้องนั้น บอกวันมาเลยแก ช้านพร้อมโดด เย้ !!
บัยตุนชีฟาอฺ น่าจะเหมาะสม เลี้ยงลา (นางสาวให้เจ้าของบ้านด้วยเลย ) พร้อมกัน ^^

อาการเศร้า ( อย่างสมเหตุสมผล ^^ ) ย่อมมีความดีหนึ่งอยู่ในนั้น

แต่หากมีอาการเรื้อรังจนกระทบการงานแล้วหล่ะก็...ก็ต้องช่วยกันประคับประคอง ช่วยๆกันปลุก ช่วยๆกันแก้ไข
แม้เค้าจะเป็นบุคคลภายในกลุ่มองค์กรเดียวกัน
หรือเป็นคนที่ฝักใฝ่อยากเป็นคนภายนอก หรือคนภายนอกอย่างเต็มตัวก็ตาม
หากเค้าทำงานที่มุ่งสั่งใช้ให้ทุกคนทำความดี ละเว้นความชั่วโดยยึดตามกีตาบุลลอฮฺและซุนนะฮฺแล้วหล่ะก็
เราก็ต้องดุอาอ์และช่วยเหลือกันและกันเท่าที่ทำได้ เพราะลึกๆแล้วเป้าหมายและวัตถุประสงค์เดียว
กันก็ย่อมเป็นบุคคลภายในครอบครัวอิสลามด้วยกันทั้งนั้น

คนภายในเศร้าคนภายในด้วยกันรู้ แล้วคนภายนอกเค้าจะรู้มั้ยน๊า ? ^^
และหากคนภายนอกเศร้าคนภายในจะรู้รึป่าว ? ^^
ยากจะหยั่งรู้ ......

อืมมมม เอาเป็นว่า อดทน ดุอาอ์และมอบหมายต่ออัลลอฮฺทุกสภาวการณ์ที่ต้องเผชิญ
...จากนั้นก็ทำงาน ทำงาน ทำงาน ของเราต่อไป

“บุคคคลภายนอกห้ามเศร้า” เขียนตัวใหญ่ๆติดหน้าประตู
เผื่อคนภายนอกเดินเข้ามาเห็นแล้วซาบซึ้งในความห่วงใย
อาจเปลี่ยนใจอยากเป็นคนภายในขึ้นมา เราจะได้ดูแลกันและกันอย่างใกล้ชิดมากขึ้น
แต่ ... เขียน คำว่า “เศร้า” ให้ชัดๆหน่อยน่ะ ^^
ใครมองไม่ชัด อาจอ่านว่า “บุคคลภายนอกห้ามเข้า” แล้วจะแย่ ยิ่งมีน้อยๆอยู่ ด้วย ^^

ปล. ถ้า งง ในสิ่งที่ก๊ะเขียนก็ไม่ใช่เรื่องแปลกแต่อย่างใด มันอาจจะคนละประเด็น คนละเรื่องเดียวกันรึป่าวนั้น
ก๊ะก็ไม่แน่ใจเท่าใดนัก ^^

อัสลลามมูอาลัยกุมวารอฮฺมาตุลลอฮฺวาบารอฮฺกาตุ....
ฉันไปนอนบ้านฌีรีนมาหล่ะ...
เฮอะๆ...หนุกหนาน ฌีรีนกินเยอะ โตขึ้นหน่อยคงจะอุ้มไม่ไหว...
ไปเพิ่มกำลังใจมาหน่ะ---วันจันทร์สอบวิชาเอก วันอังคารวิชาโท วันพฤหัสวิชาเลือกเสรี วันอาทิตย์2ตัว วิชาคณะกับวิชาศึกษาทั่วไป

วันที่8 9 10 สิงหา ไปนคร...อ๊ากกกก (วันที่8อดไปงานอัสมะ)
กลับมาเรียนวันที่ 11 สิงหา
วันที่ 12 13 14 สิงหา ไปสุราษ...อ๊ากกกก (เหนื่อยชะมัด)
กลับมา...ก็เสาร์อาทิตย์
ฉันกะว่าจะกลับบ้านสักหน่อย...จะไปวางแผนชีวิตแม่กับน้องสาวในเดือนรอมฎอน---ดุอาอให้ฉันด้วย
พอสัปดาห์หน้านั้น..รอมฎอนแล้ววววว (ตื่นเต้นเป็นบ้า)

ไม่รู้จะได้พบเจอะเจอหน้าแก มั้ยเนี่ย...
วันที่8สิงหาอ่า...อย่าลืมไปงานอัสมะด้วยหล่ะ(กลัวจะเพลินอยู่ยะลานานไป...เฮอะๆ)
ปล. ฮานีฟะฮฺจะไปเดือนหน้าแล้ว...อยากพบปะเจอะเจอกัน(หลายๆคน)ก่อนน้องเขาไปง่ะ^^

อัสลลามมูอาลัยกุมวารอฮฺมาตุลลอฮฺวาบารอฮฺกาตุ
เป็นคำที่ปลอบใจรึเปล่าค่ะ
ถ้าเป็นคำปลอบใจ ขอบอกว่าดีมากเลยค่ะ
กับบททดสอบที่ต้องเจอ ณ ตอนนี้
คนในเศร้าค่ะ แต่คนนอกอันนี้ก็ม่ะแน่ใจ^^